Przystanek 2 - wąwozy lessowe
Wychodzimy z cmentarza żydowskiego i idziemy w kierunku południowo-zachodnim w stronę cmentarza katolickiego. Musimy przejść przez jeden z wąwozów lessowych, których w tej okolicy jest bardzo wiele. Obserwujemy tu już wiele roślin, przeważnie cieniolubnych, takich jak kokoryczka wielokwiatowa, dziki agrest, zobaczymy np. roślinę o żółtych kwiatach, sinozielonych od spodu liściach - to glistnik jaskółcze ziele. Po prawej stronie są pola uprawne, po lewej zaczyna się cmentarz katolicki. Na szczycie wąwozu rosną wiązy, brzozy i jesiony, dające cień. Ściany wąwozu są ciemnożółte, w wielu miejscach wystają z nich korzenie wyżej rosnących drzew. Po drodze można zatrzymać się chwilę i poobserwować życie mrówek, spotyka się je tutaj bardzo często. Należy bacznie zważać na znaki. Labirynt wąwozów nazywany jest Piekiełkiem, bo "kto tam trafi, to już - jakby i z piekła - drogi powrotnej nie znajdzie". Powstanie Piekiełka jest wynikiem erozji lessów pozbawionych pokrywy leśnej. Gęstość splątanych jarów i wąwozów średnio wynosi 3 km na km2, a maksymalnie dochodzi do 9 km na 1 km2, co jest jedną z najwyższych wartości w kraju. Występują tam płaty murawy kserotermicznej z zespołami szałwi i rutewki. Piekiełko z uwagi na budowę geologiczną i rosnące tu rośliny i drzewa stanowi urokliwy zakątek przyrodniczy, chętnie odwiedzany przez turystów, jak również miejscowych amatorów dalszych spacerów. W niedaleko znajdującym się lesie "Cetnar" koło Kawęczynka (jest to jeden z najbardziej zwartych kompleksów leśnych na terenie SPK), rośnie buczyna karpacka.